Happy holidays! =)

Well, my Christmas is unexplainable. Masaya ako kagabi nung nagsimba kami together ng family ko. And the Noche Buena was great also. But due to some unexpected things, my Christmas went the wrong way.

May expectations ako for Christmas 2008. I was expecting a lot for this day, and unfortunately, hindi na-meet yung expectations ko. I'm not feeling good the whole day. I also missed the chance to chat with my mom last night. Sigh.

But I'm still very thankful, because Dad is here with me. We had dinner together, and a very meaningful conversation. I hugged him before he went to sleep.

This day is almost over. *sigh* Marami mang nangyaring hindi maganda, I'm still thankful for a thousand reasons. I really hope the remaining days of 2008 will be productive and great.

Merry Christmas! =)

scraps. :)

Sa binder ko, maraming papers na nakaipit. Pero yung tatlo dun ang special para sakin.

* paper #1: ticket ng Elbi Pie (Pinasarap na ICEBAG)

Last tuesday, nanood ako ng Elbi Pie with ryan, louie, and everyone else. I have a lot of blog posts before about icebag. I've been a supporter ever since freshman days. And watching Elbi Pie was soo much fun! Ang tagal na nung huli kong nakanood ng play sa DL Umali auditorium. Maraming bago sa mga casts. Pero nangingibabaw pa rin si kiko, na favorite ko na ever since. Sayang lang, last performance na niya ata yun.

*paper #2: sketched index card

Nung wednesday naman, klase namin sa SPCM1. May group activity kami. Dun sa group namin, ka-group ko si Yin, a new found friend. Nagkwentuhan lang kami saglit about something. And it was so nice to meet someone like her. Nakwentuhan pa niya ko ng ilang mga bagay tungkol sa kanya. DevCom siya, but dreamt of being an architect. Kaya naman heto, out of boredom, ginawa niya to para sakin. Thanks Yin. :)

*paper #3: messages from waywanel

Nung first week of classes ngayong 2nd sem, nag-sem stater kami sa rigor's. The usual, tambay , nagdinner din kami sa apartment nila kux, at kung anu-ano pa. As always, lagi naman kaming gumagawa nito. Pero everytime na ginagawa namin un, laging may bago. :) And I'm happy sa mga sinulat nila para sakin. Nakaka-inspire. :)

THANKS, FRIENDS. =)

december na! :)

yey! :)

nafee-feel ko na ang malamig na hangin sa labas... meron na kaming christmas lights at christmas tree.. malapit na mag-pasko! :)


masaya, kasi ngayon masaya na ang pasko namin. unlike last year, masaya din naman pero siyempre, I was still on my recovery stage kaya hindi ko masyado na-enjoy... haaaayy..


ang dami ko pa ding Christmas wish this year... hehe..


sana din makapag-simbang gabi ako, kahit once lang..


at sana, SANA... =)

so far, so good. :)

hmmm..

third week of classes na.. so far ok pa naman acads, wala pa masyado ginagawa.. And i'm enjoying my classes din. Hindi pa masyado busy but i know for sure, by December marami na naman gagawin..

Napapaisip na naman ako tungkol sa mga bagay-bagay.. hmm.. wala lang, both positive and negative.. kaninang umaga before ako maligo at mag-ayos, may ilang mga bagay akong naisip. Ang dami kong wish, and dami kong hopes, and I'm praying so hard na sana.. *sana*.

ang lapit na talaga magpasko. In about a month, pasko na naman! ang bilis talaga ng panahon.. Sana maging masaya tong paparating na pasko.. Ang dami nang decorations sa cpark.. lumalamig na din ang simoy ng hangin.. at may naririnig na kong mga nangangaroling.

Sana masaya ang pasko ko.

And I am SO THANKFUL.

*Salamat Po.*

=)

2nd sem is here!

11/11/08

haaay, tapos na ang sembreak, at bukas, pasukan na naman..
2nd sem na!

ang bilis talaga ng panahon.. panibagong sem, panibagong simula.. hindi naging maganda yung performance ko last sem sa school, and I'm really really hoping na this coming sem, maging maganda na performance ko. haaaay..

I only have 15 units, and 6 units dun ay major subject. Ok na rin yun, para atleast medyo magaan lang ang load ko, hindi ako ma-pressure unlike last sem. HOPEFULLY talaga, maganda tong sem na to.

Plus, nakita ko na nilalagyan na ng Christmas decorations ang cpark! Christmas is fast approaching na naman.. ang bilis talaga.. And, I'm quite excited na rin for feb fair! Ang tagal na kasi nung huli kong naka-attend ng fair, nakaka-excite lang..

btw, may SPCM1 ako ngaun, plus SPAN1. Hindi ko alam kung mahirap ba yun o madali, pero parang nae-excite ako dun, hehehe..

Haaaay, sana talaga maging maganda tong sem na to.. *prays*
Bukas, sisimba kami ni Daddy, tapos hahatid niya na ko sa elbi..
Bukas pa din ako makakapag-enrol..

Cge, dito nlang muna!

Second sem, here I come! =)

JEM
9:12pm

20 colorful years. :)

September 20, 2008
10:07pm

In a couple of hours, I'm turning 20. Yes, time seems to fly so fast. Parang kahapon lang, ganito, ganyan. Haaay ang bilis talaga.

My last year as a teenager was a tough ride. I've had ups and downs in my life and those were really unforgettable. Madaming nangyari na hindi maganda, madami din namang nangyari na masaya. But most of all, marami akong natutunan, with the help of special people in my life. Hindi man ako nakapasok sa school ng isang taon, hindi man ako natuto ng tungkol sa kursong kinukuha ko, marami naman akong natutunan tungkol sa BUHAY.

Sabi ko sa sarili ko noon, lalaban ako. And i'm sooo happy that I fought. I fought and I won. But everything wouldn't be possible without my ever loving family. I'm so thankful for my supportive and loving parents and sisters. They were there at my worst. They were the ones who held my hand when I'm afraid. They were the ones who understood me, when even I cannot understand. They are my hope. They are my strength.

I'm also thankful for my loyal friends who were with me most of the time. To my Warmbloodeds & Friends, who always tried to pay me a visit, thank you so much. My life would have been dull if not for you. To my highschool friends/classm8s, thanks for all the prayers. To my titos and titas who came over our house just to see me and pray for me, thank you so much po. And to everyone who always prayed for me, thank you so much.

And to the One up above, thank you so much po. :)

I still have many things to say but I'm running out of words. I'm just hoping that I'll be a better person and I hope that I'll enjoy life much better. thanks. =)

JEM
10:30pm

malapit na magpasukan. 0_o

i feel alone. ='(

bakit? hindi ko rin alam. These past few days, napaka-emotional ko, at alam kong minsan OA na. But I can't help it. Ang dami-dami kong naiisip, at ang daming nangyayari na nagpapalungkot lang sakin. Minsan tumatahimik nlang ako, pero hindi nila alam na nasasaktan na ko. ='(

kailangan ko ng kausap. ='(

nakalimutan na nila.

Nakalimutan na nila ang mga sinabi nila sa kin. Nakalimutan na nilang umaasa ako. Nakalimutan na nilang may isa silang kaibigan na naghihintay sa kanila.

April na ngayon. Nasan na ang pangako niyong gagawin niyo dapat nung March? I saw it coming na rin. Buti na lang hindi ako masyado umasa.

But I must admit, nalulungkot ako. =(

palm sunday.

kahapon (March 15, saturday) nagpunta ulit ang warmbloodedz and friends dito sa bahay.. =) hehe.. I really missed them, kasi Valentine's day ko pa sila huling nakasama. Siguro mga past 3pm nung dumating sina Kristin, Eggie and Patrick. may dalang sasakyan si pat. tapos I prepared our merienda na nagustuhan naman nila. :) maya-maya, dumating na din si Jerald and Pj, and I served them snacks as well.

When it was about 5:30pm, we went to my Dad's store in Juana 3. Bumili kaming shake and barbeque.. :) yummy.. Dapat nga halo-halo eh kaso wala na daw. Tapos yung boys pa nag-rice na.. hehehe.. Si tinn, umorder ng fishball, nakihingi nalang ako.. hehehe. tapos si pj nagmamadali na kasi susunduin pa niya mom niya. We were waiting for Mela as well, kasi ang tagal niya dumating, then suddenly dumating na din siya so we rode pat's car then headed back home.

Pag-uwi, kinuha lang ni pj gamit niya tapos umalis na siya. Si Mela naman ang seryo-seryoso and I noticed she wasn't fine. Ayaw niya kaming kausapin and it really made me sad. Tinawagan ako ni Ate Jet sa phone and she said thursday pa siya uwi. Wala rin si ate kai kasi last day ng anniv ng meralco.

Maya-maya naisipan nilang bumili ng ice cream sa Mini Stop. So naiwan kaming dalawa ni tinn sa bahay. Pagdating nila, binigay nila samin ung ice cream. Rocky road flavor nung akin. While tinn and I were eating, kinausap ng boys si Mela sa terrace. Anyway, sabi niya sakin pagpasok niya sa loob ng bahay, "Jem, mag-usap tayo sa labas." sumunod naman ako sa kanya to hear her side. She explained to me why she behaved that way. Pero I was crying na, kasi nun nalang kami ulit nagkita tapos ganun pa. Sinabi rin niya na she was mad to a certain person, pero hindi ako yun. I was kind of relieved kasi kala ko kung ano na naman. After that short conversation, pumasok na kami ulit and ok na.

Pinanood na lang namin si Ryan Agoncillo sa 1 vs 100.. hehehe.. Sayang, natalo siya ng 1 mob member.. hehehe. Maya-maya dumating na din si Daddy and it was around 9:30pm na so they decided to go home na rin. May tatlong nanghiram ng dvd. Nilagay ko na dito para di ko makalimutan. hehehe. Anyway, it was a such a memorable day, kahit na simple lang mga ginawa namin.

Thank you so much sa warm bloodedz & friends. =)

At ngayon, palm sunday na. Holy week na! haaayy.. hope everything goes fine for the week. :)

files..

kakatapos ko lang mag-scan ng files, files ng stay ko sa Makati Med nung October. Mga 20 pages yun. Sabi sakin ni daddy, i-scan ko daw at isend kay mommy. Dahil gabi na, ok lang daw kahit bukas ko na lang ipadala. Wala naman akong ibang gagawin kaya naisipan kong i-scan na ang mga yun at isend nlang bukas ng umaga.

Nabasa ko ang mga nakasulat, karamihan dun ay mga presyo at gastusin ng mga gamot ko. Kasama din ang bayad sa pagpapa-MRI at kung anu-ano pa. Nakita ko ang mga presyo, at nalungkot na naman ako.

Naisip kong napakalaki pala talaga ng nagastos ng parents ko sa Makati Med. kung ia-add lahat, aabot ng 6 digits ang kabuuang gastusin. Habang tinitingnan ko ang bawat pahina, lalo lang ako nalulungkot at napapaisip.. kaya hindi ko nlang tiningnan ang mga papel na sunud-sunod kong ini-scan.

Haaaay, di ko na naman napigilan ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata. Pero wag kayo ma-alala, ayos lang ako. Maya-maya ay matutulog na rin ako. At baka sakaling bukas, hindi ko na masyadong maisip ang mga papeles na yon.

Haaaay.. good night. (-_-)

...

Nagtatampo ako...

kanino? hmmm.. sa mga taong matagal ko nang hindi nakikita... Kasi feeling ko hindi sila nag-eexert ng effort ehh.. lam ko namang busy sila at maraming ginagawa.. pero hindi ba sila makahanap kahit isang araw lang? para sakin? Sobrang miss ko na kasi sila.. kaya ko siguro nasasabi tong mga to.. Gusto ko lang naman sila makita at makausap ulit kahit saglit lang.. Yung malaman ko lang kung kamusta na ba sila... Ang tagal ko na silang hindi nakakasama.. Sana one day magkita-kita kami ulit.. and i hope it will be SOON.

miss ko na ang waywanel. ='(

last day of february.

Today's the last day of Feb, and bukas, March na. Grabe talaga, how time flies. Ang bilis talaga ng panahon.. parang kaka-pasko lang tapos ngaun mlapit na mag-summer. ang bilis talaga.

Dahil dun sa huli kong post na "my own battle", naisipan kong magbasa ng mga sinulat ko dati. Natuwa ako and at the same time nalungkot din. Natuwa, kasi naalala ko na naman yung mga araw na yun.. Yung mga panahong madalas pa kong magpost dito, para lang maglabas ng feelings. Somehow kasi nakakagaan ng feeling pag nalalabas ko kahit sa simpleng pagsusulat yung mga nararamdaman ko, masaya man, malungkot, pagod, o walang magawa. Masaya, kasi dati lahat ng mga masasayang nangyayari sakin, nakkwento ko dito. Malungkot naman, kasi namimiss ko yung mga panahong yun, na konting problema lang sa acads, super nalulungkot na ko. Ngayon, sobrang miss ko na mag-aral. And the fact that I temporarily stopped schooling really breaks my heart.

Haaay, tama na nga. Baka kung san na naman mapunta ung sinusulat ko ehh..

Cge dito na lang muna..

my own "battle".

It has been 6 months since I last posted here.. at katulad ng dati, marami na naman ang nagbago sa kin sa loob ng anim na buwan na yun. Akala ko napagdaanan ko na ung 'worst' na pede kong pagdaanan.. pero hindi pa pala. Yung mga nangyari sa kin after my last post, was even worse.

Nakapag-celebrate pa ko ng 19th birthday ko nung September. At akala ko "ok" na ako. Pero nung October, na-ospital na naman ako. This time, sa Makati Medical Center naman ako na-confine. I can't remember much of my stay in MakatiMed. Tapos sabi nila Daddy, yun daw yung worst condition ko sa lahat. Di daw ako makakain kaya yung food bineblend tapos naka-NGT ako. Parang dextrose yun pero blended food yung nakalagay tapos sa ilong ko siya nakakabit. I can't imagine how I looked like and I can't help but cry everytime na kinukwento sakin yun ng daddy ko.

Nakalabas din ako ng hospital after about 17 days(not sure). Basta mga ganun, more than 2 weeks. And I wasn't "well" when I got out of Makati Med. I was weak pa rin. I stayed at home and dun na ko nagpalakas. Dati maghapon akong nakahiga, babangon lang ako pag kakain. At makakakain lang ako pag may magsusubo sakin ng food. I even had to use a wheeled chair kahit sa loob ng bahay, kasi na-o-out of balance ako. My parents hired a caregiver who took care of me. Siya si Tita Lucy. She was the one who gave me baths and exercises everyday. Siya rin minsan ang nagpapakain at nagbabantay sakin pag wala si daddy. Siya rin ang sumasagot ng mga tanong ko, kahit minsan di niya rin alam kung pano sagutin. Siya rin ang madalas kong kausap noon, lalo pag wala akong kasama. Madalas rin niya akong kwentuhan tungkol sa mga anak niya. It was really nice meeting her. I somehow miss tita Lucy.. Hanggang nung January lang kasi siya.

My mom naman siyempre, nag-aalala. She used to call me almost everyday para mangamusta, para malaman kung ok na ba ako. She sometimes call just for us to pray together. She was one those people who gave me strength talaga. I send email messages to her until now, just to update her tungkol sa mga nangyayari dito sa bahay. And I really feel happy everytime she replies.

I would like to thank my ever loyal and loving friends: warmbloodedz and friends. Lalo na sina Pj, Mela, Tinn and Eggie. Na walang sawang bumibisita sakin. Dati halos every week silang nasa bahay. Nagdadala pa silang pasalubong everytime. At sila ung mga talagang nagpakita sakin ng concern and love. Natutuwa ako pag kinukwentuhan nila ko ng mga nangyayari sa kanila. At sa iba pang wb's and friends, ung mga nandito sa bahay nung Christmas party.. For making me smile, salamat talaga.

And to my mom, dad, ate jet and ate kai.. Sa walang sawang pag-aalaga sakin. THANK YOU VERY MUCH. I wouldn't be this strong kung hindi niyo ko sinusuportahan. And I know I wouldn't be better kung pinabayaan niyo lang ako. Thanks for taking care of me.

Now tears are flowing from my eyes..

Hindi pa tapos tong laban na to.. I still have to fight. At kayo ang nagbibigay sakin ng strength para wag sumuko. I thank God that I'm so much better now.

And I know, I have to win this fight.